'๑' (aL)iCeJI SAIM lOVE '๑'

กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มันออกมาแล้ววววววววววววววว ={}=

พีชเมกเกอรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร์
เฮ หลังจากบงกชแอบดองมาเนิ่นนาน(มากกกกกกกๆๆๆ) T{}T

*ต่อจากนี้ไปเป็นการสปอยด์ผู้ยังไม่ได้อ่านเล่ม 4 น่ะ*

เราอ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความโชคร้ายที่จะมาเยือนภายในอีกไม่ช้า
รู้ว่าอีกไม่นานทุกคนก็จะสูญเสียและจบชีวิตที่น่าอนาถแน่ๆ TT_TT
(แต่ก็ไม่อยากให้จบลงเศร้าแบบนั้นเล้ย ชอบตัวละครทุกตัวในเรื่องหมดเลยนะเนี้ย)

เล่ม4นี้ทุกคนก็โตเป็นผู้ใหญ่หมดแล้ว
ต่างมีความคิดที่แตกต่าง แตกแยกกันออกไปและจมอยู่กับเรื่องราวเก่าๆ
ที่ติดค้างอยู่ในใจตลอดมาตั้งแต่ที่ซันนันจบชีวิตลง

- - -

เท็ตสึเป็นตัวละครที่เติบโตขึ้นมากที่สุด ไม่ใช่เด็กอีกแล้ว
กลายเป็นผู้ชายเต็มตัวทั้งจิตใจและร่างกาย
(แถมยังสูงกว่าซึซึมุอีก อาร้ายฟร้า~!!)

พูดถึงคู่เท็ตสึ-ซายะหน่อย คู่นี้ทำออกมาได้น่ารักเชียวนะเฟ้ร~ย!

****เอ่อ เท็ตสึมันไม่ได้ไปดำน้ำแล้วงมที่ปักผมเจอหรอกน่ะ****
มันตอแหลน่ะไปซื้อมาแล้วเก็บไว้ในเสื้อ แล้วทำเป็นดำ แหม ไอ้น้องขี้อายจริง

จากเล่มที่แล้วมา เท็ตสึไม่แสดงออกว่าชอบซายะในแนวรักเชิงชู้สาว
มีแต่ซายะที่เราๆดูก็รู้ว่าชอบเท็ตสึในฐานะผู้ชายคนนึง

ซึ่งผู้หญิงมักเป็นฝ่ายที่คิดถึงและคำนึงถึงชายที่รักเสมออยู่แล้ว
ผู้ชายมักจะมุ่งตรงไปข้างหน้า จะว่ารักก็รัก
แต่ก็มีเรื่องที่สำคัญกว่าไม่ได้มานึกถึงสลักสำคัญเท่าไหรอ่ะนะ

แต่เล่มนี้ เล่มนี้! มันหน้าแดงแล้วเฟร้ย!!!
แสดงว่ามันเป็นแฟนกันแล้ว! อย่างน้อยมันก็มารับที่ชิบาวาระไปเที่ยวด้วยกัน!
ฮา มันหวานกันแล้วเฟร้ยย

ส่วนตัวชอบที่โอฮานะพูดว่าเท็ตสึคือพระเจ้าของซายะ
ให้อารมณ์ว่า "ผู้ชายนั้นเป็นที่พึ่งพิงของใจ"
เป็นจุดสำคัญของชีวิตที่ทำให้ผู้หญิงมีความเป็นผู้หญิง
เป็นทุกสิ่งที่อย่างที่ทำให้ผู้หญิงอยากจะมีชีวิตต่อไป

แต่ด้วยความที่ฮานะไม่ได้ชอบใคร ยังไม่มีคนที่เธอรัก
ทั้งที่สะสวยตั้งยังไม่ได้พบพระเจ้า(คือคนรัก คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผู้หญิง)
ตอนที่ฮานะเคารพเถ้าแก่เนี้ย
แล้วต้องเป็นสาวนางโลมเพื่อทดแทนบุญคุณที่เลี้ยงดูมา
ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าจริงๆน่ะ T_T

แต่สงสารชะตากรรมข้างหน้าที่จะเกิดขึ้นกับซายะอีกด้วย
ซายะคงรู้ดีอยู่แล้วว่าซักวันจะเกิดอะไรขึ้น ถ้ายังอยู่ที่นี้ยังไงซักวันก็ต้องขายตัวหากิน
แต่เราก็ทำใจไม่ได้แฮะ -__-;(มันจะโศกมากเกินไปแล้วน่ะ
อาจารย์นานาเอะ ทำกันด้ายยยยยย)

เพราะแบบนี้แหล่ะไม่อยากเชียร์คุ่นอร์มอล
เวลามันจบลงแบบ Sad end แล้วข่อยรับม่ายด้ายยย

(ไม่กี่ปีก่อนยังตัวเท่ากันแท้ๆ - 3 -+)

แล้วก็ซึซึมุเท่มากกกก โฮกกก กลายเป็นคุณหมอไปแล้วววว อ๊าง
ตรงเสปก(ฮา) แถมยังปากร้าย หน้าตายเหมือนเดิม โย่วๆๆ :-D

ซึสึแร่ดมากเลยแฮะ ... ตอนนี้กลายเป็นโรคจิตผู้งดงามไปแล้ว - . -
ตอนจบยังสร้างความเดือดร้อนให้เท็ตสึไม่จบไม่สิ้น
ไม่เห็นใจกิ๊กเก่ากิ๊กแก่กันมั่งเล้ยยย(ก๊าก)

ชอบมากที่พูดว่า "เจ้าผิดเอง ที่คิดจะพาเทะสึไป" (จิ้นกระจายยยย)

ส่วนโซจิยังใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับฮิจิไปวันๆ(ฮา)
จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รุ้ ฮื้อออออ T _ T

อ้ะ ลองเช็คเว็บดูเล่นๆไปเจอไอ้นี่แฮะ
ปกรีไรท์ของภาคแรก(มั่ง)ได้ยินมาว่ามีDVDแถมในเซ็ทด้วย กรี๊ด!

ซึซึมุเท่ชนิดกินขาดจริงๆ

เท็ตสึก็น่ารักและแสนจะบอบบาง
ส่วนโอกี๊.....กร้ากกก หน้าตาออดอ้อน~~อ้างว้าง 555

ให้ตายเถอะ หวังว่าอาจารย์จะเขียนเรื่องนี้ให้จบน่ะ.......T x T

(แต่จบก็เหมือนไม่อยากให้จบ... เพราะรู้ว่าต้องจบแบบทรมานสุดๆแน่เลยTT_TT)