'๑' (aL)iCeJI SAIM lOVE '๑'

อ๊ากกซ์ ดูจบแล้วล่ะคะ

แฮ่ =w=/

- - -

ฮอนดะโทรุ

โทรุมีภาพพจน์ว่าเป็นเด็กดี แต่กลับเป็นตัวเอกที่เราไม่ค่อยชอบ -_-

แน่นอน! เพราะโทรุไม่รู้ว่าตัวเองชอบใคร ไม่ตัดสินใจไปให้แน่ๆ~!!!= _ =

มีหลายตอนที่ไม่ชอบโทรุ แบบว่าหมั่นไส้(โว้ย)-___-

สำหรับเราโทรุคล้ายๆกับแม่พระที่เข้ามาช่วยบำบัดจิตใจของนักษัตรในตระกูลโซมะ

คำพูดของโทรุให้กำลังใจและให้ข้อคิดเยอะแยะ นี่คงเป็นจุดขายของเรื่องนี้ด้วยแหล่ะ

ฉากประทับใจ ไม่มี เพราะไม่ชอบนางเอก(ดูกี่ตอนก็เคืองมัน=_=)

โซมะยูกิ --- ปีหนู

ยูกิเป็นคาแรกเตอร์ที่ชอบม๊ากมาก ออกเป็นสไตล์เจ้าชายรูปงามในฝันของผู้หญิงทุกคน

ตอนแรกที่เห็นยูกิรู้สึกไม่สะดุดตาเอาซะเลย

เคียวต่างหากที่ดูเด่นกว่าเยอะ + น่าจะเป็นพระเอก <<< ในสายตาเราตอนที่เห็นมันลงในนิตยสาร

แต่พอดีไปเรื่อยๆแล้ว...แต่พอได้ทำความรู้จักไปเรื่อยๆแล้ว กลับพบว่ายูกินี้แหล่ะ! น่ารักที่สุด >_<

ยูกิออกจะเฉยๆไม่แสดงความรู้สึก อาจเป็นเพราะยูกิไม่รู้จักการแสดงความรัก ยิ่งอ่าน(คอมมิค)ก็ยิ่ง

รู้สึกเวทนายูกิ แบบว่าอากิโตะทั้งเฆี่ยนทั้งตี จับขังในห้องมืด แถมยังไม่ให้ออกไปพบกับใคร -__-

เป็นคนที่มีความหลังที่โหดร้ายมากๆ ทั้งพ่อทั้งแม่และพี่ชายไม่เคยใส่ใจใยดี แถมยังมีหน้าบอกว่ายูกิ

เป็นเพียงเครื่องมือของแม่เท่านั้น.... ใจร้ายจัง TT__TT ประทับใจที่ยูกิลุกขึ้นสู้ได้ด้วยกำลังของตัวเอง

ช่างเป็นคนที่สู้ชีวิตจริงๆน่ะ >_< กลายเป็นหลงรักยูกิเต็มๆเปา ตรงที่ชีวิตลำเข็ญและโหดร้ายเนี้ยแหล่ะ!

ฉากประทับใจ ชอบตอนที่ยูกิทะเลาะกับมานาเบะ(ในคอมมิค)ที่สุด เป็นฉากที่มานาเบะเห็นยูกิคุยอยู่กับโทรุ

(หึงยูกิสิน่ะ ก๊าก วาย) มานาเบะบอกว่ายูกิดูไม่มีความสุข ดูไม่เป็นแฟนของโทรุ มานาเบะเอาไปเปรียบเทียบกับเคียว

บอกว่าเคียวดูเป็นคนที่โทรุรักมากกว่า คล้ายๆจะพูดตอกย้ำว่ายูกิโง่รึเปล่าที่รักผู้หญิงที่เค้าไม่ได้รักตนเองอ่ะนะ

แต่เรารู้สึกสะใจดีแฮะ ก๊ากๆ เห็นหน้ายูกิตอนที่โมโหจัด ยูกิตอบกลับไปว่ารู้ได้ยังไงว่าเค้าไม่มีความสุข ดู

ทุกข์เหรอยังไงกัน ยูกิยอมรับว่าตัวเองน่าเบื่อ และรู้ตัวว่าคนที่โทรุรักนะไม่ใช่เค้าหรอก

ต่มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดที่เค้าจะรักโทรุ ไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับใคร ว่าใครดูมีความสุขมากกว่ากัน

ว่าใครดูเป็นคนที่โทรุรักมากกว่ากันหรอกและเค้าพอใจ ยอมรับที่จะเป็นคนแบบนี้

ไม่ว่ายังไงก็เปลี่ยนเค้าไปไม่ได้ เค้าไม่ได้เกลียดหรือเสียใจที่ต้องเป็นคนแบบนี้หรอก!

โอ้ แบบว่าซึ้ง ซึ้งมากๆ TT___TT ชอบที่ยูกิยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นอยู่ มีความสุขกับสิ่งที่พอจะทำได้

คนแบบนี้หาแทบไม่เจออีกแล้ว (แต่นี้แค่การ์ตูนนี่น่า -__-;;)แล้วก็น่ารักมากๆที่มานาเบะโมโห(หึง?)เตะถาดที่ยูกิถือซะงั้น

แล้วตอนที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจยิ่งดูน่ารักเข้าไปใหญ่ อ๊างๆ >__<

- - -

คอมเม้นนิดๆ : YUKI x MANABE คู่กันก็ดีเหมือนกันน้า >////<

- - -

โซมะเคียว --- ปีแมว

เราว่าเคียวเนี้ยน่าสงสาร พอเทียบกับยูกิแล้วเคียวดูสบายกว่ายูกิหลายเท่า ก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมเคียวถึงอยากเก่งกว่ายูกิ

เหมือนเด็กที่กำลังพยายามชนะในสิ่งที่ไม่มีทางทำได้ แต่เคียวเป็นคนที่มีความตั้งใจจริงน่ะ ดูอ่อนโยนยิ้มง่ายกว่ายูกิเยอะ

เคียวน่ารักมากๆเวลาอยู่กับคาซึมะ เราว่าถึงเคียวจะมีความทุกข์ที่เป็นแมว แต่พอได้อยู่กับคาซึมะเคียวดูมีความสุขเอามากๆ

เคียวเป็นแมวที่โชคดีออกจะตายไป -_-(ยูกิน่าสงสารกว่าเย๊อะ)

ฉากประทับใจ ตอนที่เคียวคิดถึงแม่ ซึ้ง T_T เคียวแค่อยากให้แม่ยอมรับว่ากลัวตัวเคียวเอง

ไม่อยากให้แม่บอกรัก(ซึ่งคล้ายๆเหมือนแม่จะหลอกตัวเองว่ารักลูก ไม่กลัวลูก ทั้งที่ความจริงแม่เคียวกลัวเคียว)

สุดท้ายที่แม่เคียวตัดสินใจฆ่าตัวตาย ฉากที่เคียวร้องไห้กับคาซึมะดูน่าเอ็นดูน่ะ >_<(คาซึมะ เลี้ยงต้อย!)

โซมะ ชิคุเระ , ชิงุเระ , ชิงูเระ --- ปีหมา

ชิงุเระออกเป็นคนเจ้าเล่ห์ เดาใจอะไรไม่ถูก เหมือนชิงุเระหลอกใช้โทรุอยู่เลยนะ 3

ถึงเผินๆจะเป็นคนที่ตลกก็เถอะ แต่เราว่าน่ารักออกเนอะ ฮาดี > w <,,)\/

ฉากประทับใจ นึกไม่ออก.....ทำไมไม่มีตอนที่ชิงุเระซึ้งๆมั่งน้อ -_- (ถ้าตอนฮาๆล่ะมีเพียบ)

ถ้าตอนตลกๆก็ต้องตอนที่อูโอะกับฮานะจังมาที่บ้าน (ตอนนี้ตลกมาก คิดถึงแล้วก็หัวเราะจนน้ำตาไหล)

"ตายล่ะ เราต้องเห่าขู่ไว้ก่อน" ใครที่ได้ดูก็ต้องขำเหมือนเราแน่ๆเลยค่ะ(หัวเราะ)

โซมะ คางุระ , คางูระ --- ปีกุน (หมูป่า)

คางุระ เป็นคาแรกเตอร์ผู้หญิงที่น่ารัก! น่ารักมากๆๆ >_______< ชอบคางุระเป็นอันดับสอง(วาดง่ายดี)

ทั้งท่าทางที่คิขุ เสียงน่ารักๆแบบฉบับเด็กสาวในหนังสือการ์ตูน รูปร่างผอมบางสะพายกระเป๋าเล็กๆน่ารัก

ดูกี่ทีก็ชอบ >_< ผู้หญิงแบบนี้น่ารักน่าเอ็นดูมากๆเลยล่ะ

ฉากประทับใจ ฉากที่ไม่ตามเคียวไป (ตอนที่เคียวกลายเป็นปีศาจแมว) ความจริงตอนนี้จุดเด่นคือเคียวกับโทรุอ่ะน่ะ

ในคอมมิคก็ไม่ได้บรรยายถึงความรู้สึกของคางุระเลย แต่ในอนิเมชั่นก็พูดถึง ตอนนี้แอบกรี๊ดน่ะ >_< ยูกิน่ารัก(ไม่เห็นจะเกี่ยว)

ชอบที่คางุระบอกว่าไม่ว่ายังไงก็รักเคียวเสมอ คำพูดออกมาจากใจจริงๆเลยนะ~>w<

แอบเศร้าตอนที่บอกว่าคนที่เคียวต้องการไม่ใช่ตัวเธอเอง

ซึ่งเซ็งที่ยูกิฉุกคิดได้ตอนคางุระพูดแล้ววิ่งออกไปหาโทรุ (ฉันเกลียดโทรุ!!!! =[]=ยัยผู้หญิงหลายใจ!)

โซมะ โมมิจิ ---ปีเถาะ (กระต่าย)

โมมิจิเป็นตัวละครที่ง่ายๆสบายๆตลกๆดีน่ะ ดูเหมือนโมมิจิจะแทบไม่มีเรื่องทุกข์ในชีวิตเลย

เราสงสารโมมิจิรองมาจากยูกิ(สุดที่รัก >_<) เด็กอย่างโมมิจิทนมาได้ยังไง โมมิจิไม่เคยโทษแม่ที่แม่เกลียด

แถมยังรักแม่มากๆ โมมิจิเนี้ยเก่งมากๆเลย >__<

ฉากประทับใจ ฉากที่โมมิจิพูดถึงแม่ ซึ้งมากๆๆๆๆๆ เราน้ำตาตกเลย เค้ารักแม่เค้ามากๆเลยล่ะ

แต่แม่โมมิจิไม่รู้จักโมมิจิหรอกน่ะ แม่ไม่รู้ว่าเคยมีโมมิจิ แม่ของเค้าเกลียดลูกชายของตัวเองมาก

สะเทีอนใจมากที่แม่เค้าบอกให้ลบความทรงจำว่าตัวเองเคยมีลูกอย่างโมมิจิทิ้งซะ

บอกว่าสิ่งที่เค้าเสียใจที่สุด คือการคลอดสัตว์ประหลาดน่ารังเกียจตัวนั้นออกมา ช่างเป็นผู้หญิงที่โหดร้ายจริงๆ

พูดแบบนี้กับลูกได้ยังไงกัน TT_____TT แต่โมมิจิบอกว่าอยากให้แม่จำเค้าได้

แม้ว่าจะเป็นความทรงจำที่รังเกียจ แต่แค่อยากให้แม่รู้ว่ามีเค้าที่รักแม่อยู่ โฮๆๆ

แล้วก็ฉากที่โมโมะ(น้องสาวของโมมิจิ)อยากให้โมมิจิเป็นพี่ชาย โมโมะไม่รู้ว่าโมมิจิเป็นพี่แท้ๆหรอก

แถมพ่อของโมมิจิยังให้โมมิจิเลิกเล่นไวโอลีน เพราะโมโมะอยากที่จะเล่น

(เพราะครูสอนคนเดียวกัน โมโมะอยากเจอโมมิจินั่นเอง)

โมมิจิไม่รุ้ว่าน้องสาวที่ตัวเองรักมากๆน่ะสนใจตัวเองแค่ไหน ตอนที่โมมิจิสีไวโอลีนเป็นฉากที่งดงามมาก

( โมมิจิมีความฝันที่จะเป็นนักดนตรี เปิดคอนเสิร์ตเล็กๆ แล้วมีพ่อ แม่และโมโมะมาดูเค้าด้วย )

น้ำตาก็พาลจะไหลอีกแล้ว ฮือๆๆๆ TT_TT โมมิจิบอกว่าเต็มใจที่จะช่วยพ่อ

เพราะพ่อไม่อยากให้โมมิจิมาทำลายครอบครัวที่มีความสุขที่สร้างขึ้นมาใหม่

โซมะ ฮาโตริ --- ปีมังกร (ม้าน้ำ)

คุณฮา ฮารี่ โทริ ฮาโตริเป็นคนที่เจ็บปวดมากๆในด้านความรัก (เพราะอากิโตะนั่นแหล่ะ -_-)

ฮาโตริเป็นคนเงียบๆที่ไม่พูดไม่จาดูเย็นชา (ได้อารมณ์คล้ายๆยูกิเหมือนกันน่ะ) เป็นคาแรกเตอร์ที่น่าจะมาวายเป็นอย่างมาก

ฮาโตริสนิทกับชิงุเระ อายาเมะ(ซึ่งเจ้าตัวไม่ค่อยคิดว่าพวกนั้นเป็นเพื่อนสนิทหรอกน่ะ)= w =b

ฉากประทับใจ ช็อตที่ผ่านความทรงจำอันเลวร้าย(ซึ่งเราก็นั่งร้องไห้ T_T)ของฮาโตริมาแล้ว

แล้วฮาโตริถามโทรุว่า เมื่อหิมะละลายแล้วจะเป็นอะไร? โทรุตอบกลับมาว่า ก็เป็นฤดูใบไม้ผลิสิค่ะ

รอยยิ้มของฮาโตริตอนนั้นชวนให้หลง(รัก)จริงๆ >_< แล้วก็ตอนที่มายุร้องไห้ให้กับฮาโตริ

เป็นตอนที่หวานเหมือนกันน่ะ ชอบที่มายุบอกตัวเธอเองว่าถ้ามีทางที่จะทำอะไรได้

ก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ความสุขของฮาโตริและคานะกลับมา

โซมะ ฮัตสึฮารุ --- ปีวัว

ฮารุ แบล็คฮารุ ออกเป็นผู้ชายที่แม๊นแมน (ฮา) แล้วก็เป็นคนที่เท่มากๆ ดูออกจะเหม่อลอยๆในบางอารมณ์

แต่ฮารุก็รักยูกิมากๆเลยน่ะ (ฮาภาคสอง)คอยดูแลยูกิทุกฝีก้าว คอยเป็นห่วงเป็นใย

คอยปลอบโยน เยอะแยะ ทำไมมันรักกันขนาดนี้น่ะ :P(น่าคิดเนอะ)

ฉากประทับใจ ตอนที่ฮารุบอกว่ารักแรกของเค้าคือยูกิ (แอบสำลักน้ำ) เป็นฉากที่ฮารุเจอกับยูกิ(สองต่อสอง?)ครั้งแรก

ฮารุแต่เดิมแล้วไม่ชอบยูกิ(เกลียดด้วยซ้ำไป) เพราะหนูขี่หลังวัวไปงานเลี้ยง วัวเลยหาว่าโง่ที่โดนหนูหลอก

(ทำไมหนูในตำนานนิสัยมันชั่วจริงๆฟ่ะ -__- ซวยมาถึงยูกิที่ถูกหนูสิงซะได้) ถึงจะเป็นคำล้อเล่นของผู้ใหญ่

แต่ฮารุก็รู้สึกโกรธยูกิ (พาลซะงั้นน่ะ 3 ) ตอนที่ฮารุด่าทอใส่ยูกิแล้วยูกิหันมายิ้มให้ มันช่างวาย เอ๊ย ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ (ฮา)

ตอนที่ยูกิพูดว่าฮารุคิดว่าตัวเองโง่จริงๆเหรอ? คิดว่าวัวโง่จริงๆเหรอไง? คราวนี้ฮารุถึงกับอึ้ง

ยูกิยิ้มให้แล้วบอกว่าฮารุไม่ได้โง่หรอก...วัวไม่ได้โง่ ช่างเป็นรอยยิ้มที่กระแทกใจอิชั้นอย่างมาก ฮารุก็เลยรักยูกิ

ฮารุยอมทำทุกอย่างเพื่อยูกิ อ๊ากกกก น่าสงสารที่ซุ๊ด!!!!!!!!! (มันวายจริงๆแฮะ>_<)

โซมะ อายาเมะ --- ปีงู

อายาเมะเป็นพี่ชายแท้ๆของยูกิค่ะ เหมือนกันมากๆ(หน้าตานั่นน่ะ ส่วนนิสัย...........-__-)

เรารู้สึกอายะไม่ชอบยูกิหรอก เค้าไม่อยากให้มียูกิ และทำตามที่ใจคิดคือทำตัวเหมือนไม่มีน้องชายอยู่บนโลก

พออายะโตขึ้นมากลับพบว่าชีวิตในวัยเด็กเค้าทำผิดไปแล้ว ที่ไม่ยื่นมือเข้าช่วยน้องชาย (กว่าจะรู้ตัวก็สายไปแล้วมั่งอายะ ก๊าก)

ฉากประทับใจ --- ฉากของอายะส่วนใหญ่จะพูดถึงน้องชาย เค้ารักน้องชายของเค้ามากๆเลย

(ซึ่งก่อนหน้านั่นออกจะเกลียด -_-) ฉากที่ชอบคือตอนวันประชุมผู้ปกครอง ที่แม่ของยูกิกับอายะมา

แม่ก็ยังพูดจาทำร้ายจิตใจลูกชายไม่เปลี่ยน (โอ้ย ยิ่งดูแล้วยิ่งสงสารยูกิ ทำไมชีวิตมันรันทดแบบนี้น่ะ -*-)

ตอนที่อายาเมะโผล่มาทำให้ยูกิดีใจมากๆ ตอนที่ยูกิบอกกับแม่ว่าพี่ชายของเค้าเป็นคนที่พึ่งพาได้ เป็นคนที่เค้าภูมิใจ อ๊ากกกซ์

ตอนนั้นอายะยิ้มแบบน่ารักมากๆ(โคดดดดน่าร๊ากกกกกกกก) เป็นคนที่รักน้องที่สุดในโลกแล้วน่ะ >__<

ชอบตอนที่ยูกิบอกว่าอายะไม่บ้าหรอก (ยูกิยิ้มอย่างงดงาม) ฉากที่อายะดีใจที่น้องชายรักเค้านี่ดูมีความหมายมากๆเลยนะ~~

รวมทั้งตอนที่ยูกิไปที่ร้านของอายาเมะ อายะบอกว่าแม้ว่ายูกิจะมีความเห็นไม่ตรงกันกับเค้า แม้ว่าจะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เค้าทำ

แต่ยูกิที่นั่งอยู่ข้างๆเค้านี้ ที่กำลังพยายามทำความเข้าใจในตัวของเค้าอยู่ แค่นี้ก็ทำให้เค้ามีความสุขแล้ว น่ารักที่ซุ๊ดเลย!>w<

PS.อายะมันวาย อ๊ากก อายะเคยบอกว่าชอบฮาโตริจริงๆจังๆด้วยน่ะ>_<

(ในขณะเดียวกัน ก็เป็นภรรยาของชิงุเระด้วย ก๊ากๆๆๆๆๆ อายะอุเก๊ะ >[]<)

โซมะ คิสะ ปีเสือ , ฮิโระ ปีแกะ

คิสะกับฮิโระเป็นคู่ที่น่ารักน่ะ(แต่ความจริงอยากให้คู่กับฮารุมากกว่าอ่ะ)

เราเป็นคนชอบเด็ก(ไม่ใช่นางงามน่ะ) แต่พอเห็นฮิโระแล้วถึงกับเกลียดเด็กไปเลย 5555(เด็กอะไร ปาก...=_=)

ฉากประทับใจ --- ตอนที่ไอ้คู่นี้มันทะเลาะกัน เพราะฮิโระพูดจา(แย่)มากๆใส่โทรุ ตอนที่คิสะว่าฮิโระมันช่าง(สะใจข่อยจริง!)

ตอนนี้เป็นตอนที่โทรุเจ็บปวด แต่เราก็สมน้ำหน้า ฮุๆๆๆๆๆ = =+ แอบประทับใจที่เคียวบอกว่าฮิโระไปทำอะไรโทรุ

เป็นฉากที่โทรุกำลังหัวเราะยิ้มอย่างสดใสอยู่ ฮิโระก็เถียงว่าตรงไหนกัน

เคียวตอบว่าก็เค้าดูไม่ร่าเริงนี้(รู้ได้ไง เคียวเก่งจัง >_<)... ตอนที่ฮิโระอึ้ง มันน่าสมน้ำหน้าจริงๆน่ะ (ฮา)

โซมะ ริสึ ปีลิง

ก๊ากก เป็นตัวละครที่ก๊ากมาก โผล่มาทีทำเอาหัวเราะไม่หยุด แต่ความจริงแล้วก็เป็นคนที่มีปัญหาส่วนนึงน่ะ

เห็นริสึแล้วนึกถึงพวกที่มีปัญหาทางจิตใจ หรือเป็นโรคจิตคือหวาดระแวงมากไปหน่อย ฮ่าๆ

ฉากประทับใจ --- ชอบมากที่ริสึมาหาชิงุเระ แล้วบอกว่าจะซื้อผลไม้อะไรมา แต่ไม่รู้ว่าชอบกินผลไม้แบบไหน เ

ลยซื้อหนังสือรวมภาพผลไม้มาให้แทน ก๊ากกกก =[]= ชอบที่บอกยูกิว่ายิ่งดูยิ่งคล้ายอายาเมะด้วย (ยูกิถึงกับหน้าซีด.........ฮาๆๆๆๆ)

โซมะริน ,อิซุซุ ปีม้า

ตอนแรกก็เฉยๆน่ะ รินเป็นแฟนฮารุ (เป็นได้ยังไง ในเมื่อฮารุรักยูกิ =[]=* ก๊าก)

รินก็เป็นอีกคนที่คอยดูแลฮารุอยู่ตลอดเวลาเลยล่ะ รินก็ไม่ชอบยูกิ เพราะรินรู้ว่าฮารุเสียสละเพื่อยูกิแค่ไหน

โหย อ่านไปอ่านมาเหมือนรักสามเศร้าเลย =w=;; แต่ฮารุก็รักรินมากๆเหมือนกัน (เจอคนสองใจแล้วเรา 5555)

ฉากประทับใจ --- ตอนที่ฮารุมาเยี่ยมยูกิที่บ้านใหญ่(ตอนนั้นยูกิโดนอากิโตะทำSMใส่ =[]=***ฮ่าๆๆ)

จะมีรินคอยนั่งอยู่เงียบๆแล้วคอยจับตามองฮารุเสมอ จะคอยดูไม่ให้ฮารุต้องโกรธ คอยระวังอะไรให้หลายอย่าง

ชอบตอนที่รินตะโกนใส่หน้ายูกิแล้วบอกว่า ไอ้บ้าเอ๊ย ด้วยล่ะ (ก่อนหน้านั้นก็ว่ายูกิใหญ่เลย -_-)

ตอนนี้ยูกิร้องไห้ด้วยล่ะ ดูเหมือนยูกิไม่รู้ว่าฮารุต้องทำอะไรหลายๆอย่างให้กับตัวเค้าอ่ะนะ

โซมะคุเรโนะ ปีไก่ (นก)

คุเรโนะออกมาไม่กี่ตอนเองน่ะ ส่วนใหญ่จะเห็นอยู่กับอากิโตะ(โดนกอดมั่ง โดนควงแขนมั่ง -_-)

ฉากประทับใจ --- ตอนที่คุเรโนะบอกว่าเวลาที่ได้ออกมาเที่ยว เป็นเวลาที่ไร้สาระ อูโอะถึงกับโกรธ

เดินหนีไปเฉยเลย อูโอะบอกว่าเสียใจที่พบกับเค้าในเวลาที่ไร้ประโยชน์

ขอโทษที่ทำให้คุเรโนะยิ้มแบบมีความสุขไม่ได้ แล้วคุเรโนะตามมาง้อใหญ่ >_< น่ารักเนอะ

โซมะอากิโตะ พระเจ้าของสิบสองนักษัตร

อากิโตะ วาย วาย วาย มากๆ (ฮา)ทั้งกอดคุเรโนะ กอดฮาโตริ ซบอกฮาโตริ หนุนตักฮารุ กอดเคียว

กอดชิงุเระ ลูบแก้มยูกิ บลาๆๆๆๆ อากิโตะชอบยุ่งกับคนเงียบๆน่ะ (หึหึ)

แบบแนวๆว่าผู้ชายในสิบสองนักษัตรต้องเป็นของชั้น!!!!!!!!! (ก๊ากกกกกกก)

ถ้าเป็นคนร่าเริงๆอย่างโมมิจิก็โดนตบจนหน้าแทบพัง =_=(เฮือก) ตบคิสะเข้าโรงพยาบาล

หรือทำร้ายรินจนเข้าโรงบาลอีกเช่นกัน ยิ่งในอนิเมตอนจบ จิกหัวโทรุ แถมยังสะบัดชิงุเระกระเด็น(แน่ใจน่ะว่าร่างกายอ่อนแอ!)

แล้วก็ ชกยูกิล้มเลย (ยูกิมันเก่งที่สุดในสิบสองนักษัตร เลยไม่ใช่เรอะ =[]=)

เหมือนเป็นคนที่เข้าใจในตัวเอง สงสารอากิโตะรองจากโมมิจิ แต่เป็นคาแรกเตอร์ที่ชอบมากเลยน่ะ มันวายดี ก๊าก

ฉากประทับใจ --- อากิโตะชอบทำให้คนอื่นเจ็บปวดบ่อยๆ

โดยเฉพาะถ้าหนุ่มๆในสิบสองนักษัตรจะมีความรัก อากิโตะจะโกรธมาก (โมโหหึงสิน่ะ ฮา) เช่น

ฉากที่ฮาโตริขอแต่งงานกับคานะ อากิโตะใช้แจกันฟาดตาซ้ายของฮาโตริเต็มๆ (เลือดสาด)

พอรู้สึกตัวว่าทำอะไรไปก็เข้าไปโอบกอดฮาโตริ(ที่กำลังควักเศษแก้วออกมาจากลูกตา) แถมยังมีหน้าลุกขึ้นมาด่าคานะว่า

เพราะแกนั่นแหล่ะ เพราะแกทำให้ฮาโตริเป็นแบบนี้ เพราะแกคนเดียวววว!!

ทั้งเพื่อนและเราตะโกนกันในใจว่า ก็เอ็งไม่ใช่เรอะที่เอาแจกันไปฟาดตาเค้าบอดน่ะ -__-!!!!!!!!

ซึ่งคาดว่าถ้าชิงุเระไม่มาช่วย คานะคงโดนอากิโตะตบจนตายเป็นแน่ -_____________-+

ฉากที่เอาแส้เฆี่ยนยูกิ (ซาดิสจริง) แถมยังไปลูบแก้มยูกิแล้วบอกว่าคิดถึงมาก

ถ้ายูกิยังทำตัวดื้อดึงไม่ยอมไปหาเค้า สงสัยต้องอบรมกันในห้องนั้น ( ห๊ะ ห้องไหน ห้องอะไร เฮือก)

ด่าเคียวซะยับ แต่เดินเข้าไปกอดแล้วบอกว่าชอบเคียว []- มีฉากที่บอกว่ารักยูกิที่สุดด้วยน่ะ เหวอ...

หรือไม่ก็ฉากที่งอนชิงุเระ บอกว่าชิงุเระใจดำ สมัยก่อนใจดีกับเค้ามากกว่านี้อีก ชิงุเระก็ยิ้มชั่ว (ฮา)

อากิโตะมองด้วยสายตาตัดพ้อ เพราะยัยผู้หญิงคนนั้น(โทรุ)สิน่ะยังกะภรรยาจับได้ว่าสามีแอบมีกิ๊กแบบนั้นแหล่ะ 555

ที่อึ้งมากๆ!!!!! ฉากที่อากิโตะจูบคุเรโนะ (อันนี้ในคอมมิคจริงๆเลยน่ะ)

.........แต่รู้สึกว่าจะมีอากิโตะสองคนด้วยมั่ง(ยังไม่แน่ใจ เพราะอ่านภาษายุ่นไม่ออก)ที่เป็นผู้หญิงคน ผู้ชายคน...อื้ม..........

เอาเถอะ จบเหอะ (สรุปว่ามันวายแหล่ะ ฮา)

- - -

ก็ตอนนี้ทำหุ่นยนต์ได้แล้วล่ะ แต่มันต้องให้มันเคลื่อนที่ด้วยแสงอาจารย์ถึงจะให้ผ่าน =w=

แหะแหะ เลยจะเอาไปให้ครูดู + ครูก็เลยบอกว่าจะติดเซ็นเซอร์ให้(อ๊าก ดีใจโว้ย =[]=*)

เราก็ย้ายกลุ่มหุ่นยนต์แล้วล่ะ >w< ไปอยู่กับคนที่เค้าช่วยๆกันดีกว่า(หุหุ)

เค้าก็คอยมาเตือนเราตลอดเวลาเลย เห็นแบบนี้ก็กระตื้อรื้อล้นตามเค้าเหมือนกัน(ฮา)

ในที่สุดเราก็ท่องภาษาไทยผ่านไปด้วยดี~~ >_</ ดีใจด้วยนะจ้ะ(บอกตัวเอง)

ครั้งนี้เราแอบไม่มองหน้าเพื่อน กลัวมองแล้วขำท่องไม่ออก พอไม่มองแล้วท่องลื่นเลยแฮะ 555

แล้วก็แอบซุ่มซ่าม แบบว่าคุยกับกันย์เพลิน(ตอนเดินลงบันได)

อยู่ๆเข่าพับล้มไปเฉยเลย ล้มแบบนิ่มๆนะ ไม่เจ็บไม่ถลอกอะไรเลย แบบภาพสโลโมชั่น เหมือนตั้งใจล้ม ก๊าก

กันย์ : เอ่อ งง อยู่ดีๆแกก็ตัวเตี้ยลง ก๊าก

เบนซ์ : อร้ากกก ไม่อายเค้าเหรอนั่น =[]=+

มุก : หล่อนจะหากบเรอะ!!!= w =!!

นี่! ห่วงฉันมั่งรึป่าวย่ะ =[]=(ฮา)

เรานั่งอยู่ตรงบันไดงงว่าอยู่ดีๆล้มได้ไง กันย์ใช้เวลา1วิ คิดว่าจะช่วยฉุดยัยนี้หรือว่าจะทำเป็นไม่รู้จักมันดี555

โดยสัญชาตญาณ(ดี?)ของมนุษย์ กันย์เลยช่วงฉุดเราขึ้นมา ซึ่งเราก็ยัง(มีหน้าจะมา)นั่งเอ๋ออยู่

เห็นเพื่อนบอกว่ารุ่นพี่พวกเรียนรักษาดินแดนเค้าก็จะช่วยพยุงเราแล้วล่ะ (ดันไปล้มขวางทางเดินเค้า!=[]=)

ก็โคดอายเลย ก๊าก =__=;;; ล้มไปได้ไงฟ่ะ เลยเอามาล้อกันตอนกลับขึ้นห้อง แล้วก็มุกยังรีเพลย์ทำท่าตอนเราหกล้ม

ก๊ากกก อายยยย=///= ช่างเป็นท่าหกล้มที่น่าเกลียดจริงๆ ฉันขอโทษทุกคนน้าค๊า = [] =b

ตอนนี้ก็บ้า PeaceMakerมากๆ ช่างเป็นการ์ตูนที่ลึกซึ้งจริงๆ T_T ความรัก มิตรภาพ และความโหดเหี้ยม

วันนี้กันย์เอาคอมมิคภาคใหม่กับCDมาให้ รักกันย์โว้ยยย (ไม่วายน่ะ) =..= อ๊ากซ์ ฮิจิคาตะหน้าไม่หื่น เอ๊ย ไม่เหี้ยมเท่าคอมมิคเลยแฮะ

ชอบคอมมิคมากกว่าน่ะ ดูวายกับโซจิมากกว่า กร้ากกกกกกกก =[]=!!~vv โซจินี่ทำทุกอย่างเพื่อฮิจิคาตะจริงๆ เป็นความรักที่น่ายกย่องน่ะ(ถึงมันจะวายก็เถอะ :P)

ดูจบแล้วล่ะ อยากดูต่อๆๆ~>w< บรรยากาศ+การดำเนินเรื่องก็เหมือนกับคอมมิคเด๊ะ มีแตกต่างบ้างนิดหน่อย ทำไมเราแอบหมั่นไส้เทะสึฟ่ะ

รู้สึกว่าในคอมมิคหน้ามันอุเกะกว่านี้น่ะ อนิเมมันเมะไปเราไม่เอา เทะสึมันต้องคู่กับซึซึมุ!!!!!= 3 = (ในที่สุดก็จับวายจนได้)

แล้วก็แฟนอาร์ตที่วาดไว้เมื่อวันก่อน (ปัจจุบันบ้าวาดโซจิอยู่ วาดฮิจิคาตะแล้วหน้ามันไม่หื่น เอ๊ย ไม่เหี้ยมเลย เซ็งT_T)

อายะๆๆ >_< น่าร๊ากที่สุดเลยจ้า~~~~> 3 <( +อุเกะที่สุดเลยจ้า ก๊ากกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆ)

คางุระๆๆๆๆๆ คิขุแต่โหด(ฮา) >_<มองยังไงก็เป็นสาวน้อยบอบบาง(เรอะ?)