'๑' (aL)iCeJI SAIM lOVE '๑'

เรื่องราวของฝันร้าย

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๘ เวลาตี ๑ ครึ่ง

- - -

นานๆทีเราจะฝันร้ายสามเรื่องติดๆกันในวันเดียวกันแฮะ

เลยเอามาเล่าให้ฝันกัน ในความฝันนี่เหนื่อยเสียยิ่งกว่าชีวิตจริงๆอีกน่ะเนี้ย -_-

เสียงกรีดร้อง

เราฝันว่าอยู่ในโรงเรียนตัวเอง

แต่ที่ที่เรานั่งอยู่นั่นก็เหมือนไม่ใช่

คล้ายๆเป็นปราสาทอะไรซักอย่าง แต่เราก็กำลังเรียนอยู่กับเพื่อนในห้องจริงๆ

อากาศไม่ค่อยดีเท่าไร ไม่นานก็มีฝนและพายุตกกระหน่ำลงมา

แล้วก็มีเพื่อนเรา(ห้องข้างๆ)เค้าก็จะนั่งรถไฟไปเข้าค่ายภาษาอังกฤษละ

(เพราะมันอยู่วิทย์ อังกฤษ คอม)

เราก็ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนเข้าไปนั่งด้วย~

(นั่งบนหลังคารถไฟด้วยล่ะ ฝนก็ตกปรอยๆลงแล้ว=[]=/)

ด้วยความที่โรงเรียนนั่นมีทะเลสาบขวางอยู่ข้างหน้า

เลยมีสะพานขนาดใหญ่ข้ามไปอีกฝั่ง

ตอนที่รถเคลื่อนไปนั่นเราก็เห็นเพื่อนเราอีกกลุ่มเดินลงบันไดไปตรงทะเลสาบowO

เราก็เห็นเพื่อนเราคนนึงก้มไปดูน้ำที่ทะเลสาบ

เราก็นึกในใจว่าทำแบบนั่นเด๋วตกลงไปจริงๆหรอก

ไม่ถึงเสี้ยววินาที ร่างของเพื่อนเราก็ตกลงไปจริงๆ =[]=!!!!

เสียงกรีดร้องดังลั่นเลย

แล้วเพื่อนอีกสี่ห้าคนก็แทบจะเป็นลม

เราที่อยู่บนรถไฟกับเพื่อนอีกกลุ่มก็ตะลึง

ได้แต่มองเห็นเพื่อนถึงกลืนลงไปในทะเลสาบ

(ดูภาพประกอบได้)

ในฝันบรรยากาศมันน่ากลัวมากเลย -__-;;; ทั้งท้องฟ้าทั้งทะเลสาบ

เหมือนสิ่งที่ถูกคำสาปมา (พูดไปพูดมาก็นึกถึงบรรยากาศในก้นหอยมรณะสิ=[]=)

ตื่นมาใจยังหวิวๆ เสียงกรีดยังติดหูอยู่เลย

เฮือก!

แล้วเราก็สะดุ้งตื่น ข่มใจให้หลับและขอให้อย่าฝันร้ายอีก

หลอกหลอน

ความจริงรูป(แอบเผาจิงวุ่ย -[]-)มันไม่หลอนเท่าไร แต่ในฝันมันโคดจะหลอกหลอน

เราฝันต่อจากข้างบนเลยค่ะ พอหลับไปได้ก็ฝันถึงเรื่องนี้

เราฝันถึงโรงเรียนอีกแล้ว

และคราวนี้บรรยากาศอยู่ในโรงเรียนบดินทรเดชาจริงๆ

คล้ายๆเหมือนดนตรีที่ส่งเสียงสะกดจิต

เรามารู้ตัวอีกทีก็อยุ่ในโรงเรียนแล้ว

เราเริ่มสังเกตว่าเด็กในโรงเรียนหลายคนดูเหม่อลอยและซึมๆ

คล้ายกับผีดิบซอมบี้ที่เดินได้

เราจำเรื่องราวไม่ค่อยได้นักแต่รู้ว่ามันกดดันและสยดสยองมากๆเวลาที่พวกนั้นหันมาทางเราแล้วยิ้มแสยะกัน ทั้งยังหัวเราะน่ารังเกียจสุดๆอีก

เราพยายามเดินหนีไปทุกสถานที่ที่ไม่มีพวกนักเรียนสายตาเหม่อลอยเหล่านั้น

แต่กลับแทบจะไม่มีเลย ต้องซ่อนตัวอยู่ในห้องวิทยาศาสตร์

พวกสายตาเหม่อลอยจะชอบเล่นฟลุ๊ต(เขียนงี้ป่าวน่ะ -[]-)

เสียงที่คนเหล่านั้นเล่นทำให้ปวดไปถึงสมอง เราพยายามไม่ฟังและหนีไปยังโรงอาหาร

คุณป้าในโรงอาหารเหมือนเป็นโรคจิตเช่นกัน พวกเค้าตักข้าวให้เราอย่างเหม่อลอย

ในอาหารจานนั้นมีหนอนน่าขยะแขยง เราเกือบอ้วกแล้ววิ่งหนีออกมาจากโรงอาหาร

ผู้คนในนั้นพากันหัวเราะเยาะด้วยเสียงอันน่ากลัว พร้อมกับโช้ดอาหารจานเด็ดนั่นอย่างเอร็ดอร่อย

เรามองอย่างแหยงๆพอเข้าห้องน้ำไปล้างหน้า ก็พบว่าน้ำเหล่านั้นกลายเป็นสิ่งปฏิกูลเน่าเหม็น พอมองหน้าตัวเองในกระจกก็เห็นเป็นภาพหน้าแหวะๆ มีเสียงหัวเราะคิกๆๆรัวจากพี่ม.ปลายในห้องน้ำ พี่ๆพวกนั้นเอาหนอนเละๆมาทาหน้า

แล้วก็เจอเรื่องให้ประสาทกินมากมาย เราตัดสินใจวิ่งหนีออกมาจากโรงเรียน

พอ ออกมาได้แล้วทุกอย่างก็เป็นเหมือนปรกติ

เราได้แต่คิดว่าพรุ่งนี้ในโรงเรียนจะเป็นยังไงน้อ

ต่อจากข้างบน นักเรียนเหม่อลอย

ฝันว่าไปเข้าค่ายวิทยาศาสตร์ของโรงเรียน

มีรุ่นพี่ทั้งผู้หญิงผู้ชายจำนวน5-6คน

แล้วก็มีพวกรุ่นน้องอย่างเราๆซัก5คน

รุ่นพี่พวกนั่นเหมือนถูกอะไรครอบงำซักอย่าง

จำลางๆว่าเราไปรู้อะไรบ้างอย่างมา OwO~

แล้วพี่ผู้หญิงเค้าเลยพยายามจะฆ่าเรา(แต่ไม่สำเร็จ)

เค้าก็เอาเรื่องนี้ไปเล่าให้พี่ๆที่เป็นพวกเดียวกันทราบ

รู้สึกเรื่องนี้มันจะเกี่ยวกับธุรกิจบางอย่างของคนจัดค่าย

ก็เลยมีคำสั่งให้เก็บเรา(=[]=)

ในเรื่องมีพี่ผู้ชายอีกคนที่ไม่เป็นแบบนั้น แต่เค้าไม่รุ้ว่าเพื่อนสนิททั้งกลุ่มถูกผู้ร้ายชักจูงอยู่

แต่เค้าก็ช่วยเราอะนะ เหมือนในฝันเราคงจะชอบพี่คนนี้ด้วยแหล่ะมั่ง

ในฝันต่อสู้กันมันส์ดี มีพวกสัตว์ประหลาดอะไรแบบนี้ด้วย

(เราถูกซอมบี้บีบคอด้วย อั๊กกก-[]-)

แล้วก็ต้องไปหลบกันในป่า หนีการตามล่า

รู้สึกว่าฝันยังไม่จบเลยก็ตื่นซะแล่ว บุ่ย-3-

(อยากรู้ว่าตัวเองจะถูกฆ่าไหมอ้ะ ><)

- - -

ก็จบแค่นี้แหล่ะ

ตื่นนอนเสียแล้ว~